Szabla Polska Ułańska DENIX WZ 1921/1922 z dekoracyjnym temblakiem + pochwa stalowa

Szabla Polska Ułańska Denix 1921 - replika szabli polskiej oficerskiej wykonana ręcznie przez polskiego producenta Denix z dbałością o każdy szczegół. Trzon rękojeści jest drewniany, obciągnięty czarną skórą. Ostrze szabli czyli tzw. głownia wykonana została ze stali. Rękojeść z jelcem wykonana z mosiądzu. Jelec krzyżowo kabłąkowy. Rękojeść stylizowana na skórę jaszczura oraz opleciona ozdobnym drutem.  Do rękojeści zamocowano ozdobny temblak ze złotej taśmy zakończonej czerwonym chwostem. Pochwa blaszana z dwoma ryfkami i ruchomymi koluszkami, zakończona ostrogą - płetwą.

W zestawie: SZABLA WZ 1921/1922 + stalowa pochwa

PRODUKT ORYGINALNY!

Replika szabli nie naostrzona, nie nadaje się do naostrzenia. Produkt nie jest przeznaczony do walki i nie spełnia cech użytkowych według Ustawy o Broni i Amunicji. Zakup nie wymaga pozwolenia.

Cechy Szabli Polskiej:

• trzon rękojeści drewniany, obciągnięty czarną skórą 
• karby wypełnione mosiężnym skręconym drutem tzw kordelasem
• rękojeść z jelcem wykonana z mosiądzu
• głownia ze stali wysokogatunkowej nie hartowanej
• do rękojeści zmocowano ozdobny temblak ze złotej taśmy zakończonej czerwonym chwostem
• pochwa blaszana, z dwoma ryfkami i ruchomymi koluszkami, zakończona ostrogą -płetwą.

Szabla Polska ze stalową pochwą w komplecie

W zestawie znajduje się pochwa stalowa wykonana zgodnie z wzorem historycznym, dokładnie dopasowana indywidualnie do każdej głowni. Pochwa jest wykonana z nierdzewnej blachy, zakończona szerokim trzewikiem i dodatkowo wyposażona w stalowe sprężyny utrzymujące głownię we właściwym położeniu.

Dane techniczne szabli Ułańskiej:

• Producent: Denix
• Długość całkowita: 930 mm
• Waga: 1700 g

Historia Polskiej szabli Ułańskiej wz. 1921:

Szable wz. 1921 to w okresie międzywojennym najpopularniejsze szable Wojska Polskiego. Wprowadzone zostały rozkazem wydanym przez Ministerstwo Spraw Wojskowych w dn. 12 IV 1921 r. jako regulaminowe uzbrojenie dla wszystkich broni. Do 1939 r. znajdowały się one min. w dywizjonach artylerii konnej, kawalerii Korpusu Ochrony Pogranicza i w kawalerii dywizyjnej. Szabla oficerska wz. 1921/1922 przeznaczona była dla wszystkich rodzajów broni, wzorowano ją na szabli podoficerskiej wz. 1921.

Polska szabla ułań­ska wz. 1921, znana również jako szabla wz. 21, była standardową bronią białej broni polskich ułanów w okresie międzywojennym. Była to modyfikacja wcześniejszego wzoru szabli ułan­skiej wz. 1917/21.

Wzór 1921 został opracowany w oparciu o doświadczenia I wojny światowej, gdzie ułani polscy walczyli jako jednostki kawalerii. Szabla wz. 1921 miała za zadanie łączyć cechy tradycyjnej broni białej z nowoczesnymi potrzebami pola walki.

Charakterystycznymi cechami szabli wz. 1921 były:

1. Ostrze: Miało długość około 87 cm, było lekko zakrzywione i dwukrawędziane na pierwszych 2/3 długości od nasady. Reszta ostrza stanowiła jednostronną krawędź tnącą. Ostrze było wykonane z wysokiej jakości stali.

2. Głownia: Szabla posiadała prostą głownię o charakterystycznym profilu, co dawało możliwość skutecznego przebijania pancerzy przeciwnika.

3. Rękojeść: Była wykonana z drewna, pokryta skórą, zakończona charakterystycznym, umieszczonym pod kątem około 45 stopni, rękojeścią zakończoną piórem (stąd popularna nazwa "szabla z piórem"). Na rękojeści znajdowała się prostokątna, mosiężna tarczka z herbem Polski.

4. Grot: Mocowany na wierzchołku rękojeści, służył do atakowania przeciwnika poza zasięgiem ostrza.

5. Poche­wa: Ułani nosili szablę w skórzanym pudełku na kaburę, zwanej poche­wą. Była ona przewiązywana przez ramię ułana, umożliwiając noszenie szabli na boku.

Szabla wz. 1921 była popularna w polskiej kawalerii do czasu jej rozwiązania w wyniku zmian taktyki i modernizacji wojska pod koniec lat 30. Była symbolem polskiej tradycji i dumy narodowej, a jej wzór był inspirowany szablami używanymi przez ułanów w czasie powstań narodowych i wojny polsko-bolszewickiej. Dziś stanowi cenny element kolekcjonerski i często jest używana podczas uroczystości i parad wojskowych.